Bilim Adamları

Eris (cüce gezegen)

Güneş Sistemi'nde bilinen en kütleli ve ikinci en büyük cüce gezegendir

Eris (cüce gezegen)
  • 1889 - Alman fizikçi Martin Brendel, ilk kez auroraları fotoğrafladı.
  • 1548 - Francisco Suárez, İspanyol Cizvit rahibi, filozof ve teolog (ö. 1617)
  • 1855 - King Camp Gillette, Amerikalı girişimci, mucit ve iş insanı (ö. 1932)
  • 1871 - Leonid Bolhovitinov, Rus asker ve doğubilimci (ö. 1925)
  • 1874 - Joseph Erlanger, Amerikan fizyolog ve Nobel Fizyoloji veya Tıp Ödülü sahibi (ö. 1965)
  • 1904 - Jeane Dixon, Amerikalı astrolog ve psişik (ö. 1997)
  • 1935 - Jack Hirsh, Kanadalı bilim insanı
  • 1776 - Philipp Ludwig Statius Müller, Alman zoolog (d. 1725)
  • 1796 - Anna Barbara Reinhart, İsviçreli matematikçi (d. 1730)
  • 1913 - Lewis A. Swift, Amerikalı gök bilimci (d. 1820)
  • 1922 - Ernest Shackleton, İrlandalı-İngiliz kâşif (d. 1874)
  • 1970 - Max Born, Alman fizikçi ve Nobel Fizik Ödülü sahibi (d. 1882)
  • 1981 - Harold Clayton Urey, Amerikalı kimyacı ve Nobel Kimya Ödülü sahibi (d. 1893)
  • 2001 - Elizabeth Anscombe, İngiliz analitik filozof (d. 1919)
  • 2005 - Bilinen en büyük cüce gezegen Eris keşfedildi.
  • Eris (cüce gezegen)

     

  • 136199 Eris Eris (ortada) ve Dysnomia (solda); Hubble Uzay Teleskobu tarafından elde edilen görüntü.

    Eris (ortada) ve Dysnomia (solunda); Hubble Uzay Teleskobu tarafından elde edilen görüntü

    Keşif Keşfeden
    • M. E. Brown
    • C. A. Trujillo
    • D. L. Rabinowitz
    Keşif tarihi 5 Ocak 2005 (20 yıl önce) Adlandırmalar MPC belirtmesi (136199) Eris

    Adın kaynağı

    Ἔρις Eris

    Alternatif adlandırma

    2003 UB313
    Xena (takma ad)

    Küçük gezegen kategorisi

    • Cüce gezegen
    • TNO
    • SDO
    • İkili
    Sıfatlar Eridian Sembol çoğunlukla astrolojik Yörünge özellikleri[3]

    Dönem 31 Mayısıs 2020
    (JD 2459000.5)

    İlk önkeşif tarihi 3 Eylül 1954 (71 yıl önce) Günöte 97,457 AU (14,579 Tm) Günberi 38,271 AU (5,725 Tm)

    Yarı büyük eksen

    67,864 AU (10,152 Tm) Dış merkezlik 0,43607

    Yörünge periyodu

    559,07 y (204.199 g)

    Ortalama yörünge hızı

    3,434 km/s

    Ortalama ayrıklık

    205,989°

    Ortalama devinim

    0° 0d 6.307s/gün Eğiklik 44,040°

    Çıkış düğümü boylamı

    35,951°

    Günberi zamanı

    ≈ 1 Aralık 2257
    ±11 gün

    Perihelyon açısı

    151,639° Bilinen doğal uydusu Dysnomia Fiziksel özellikler

    Tayf tipi

    B−V=0.78, V−R=0.45

    Görünür büyüklük

    18,7

    Mutlak parlaklık (H)

    –1,21

    Açısal çap

    34,4±1,4 mili yay-saniye

    Ortalama çap

    2326±12 km

    Ortalama yarıçap

    1163±6 km

    Yüzey alanı

    (1,70±0,02)×107 km2 Hacim (6,59±0,10)×109 km3 Kütle
    • (1,6466±0,0085)×1022 kg (sistem)
    • >1,6×1022 kg (sadece Eris)
    • 0,0027 Dünya; 0,22 Ay

    Ortalama yoğunluk

    2,43±0,05 g/cm3

    Ekvatoral yerçekimi

    0,82±0,02 m/s2
    0,084±0,002 g[c]

    Ekvatoral kurtulma hızı

    1,38 ± 0,01 km/s

    Yıldız dönme süresi

    15,786 g (eşzamanlı)

    Eksen eğikliği

    ≈ 78,3° yörüngeye (varsayılan)
    ≈ 61,6° tutuluma (varsayılan)

    Geometrik albedo

    0,96+0,09
    -0,04 [sic] geometric
    0,99+0,01
    -0,09 Bond Yüzey sıcaklığı min. ort. maks. (yaklaşık) 30 K 42 K 56 K   Wikimedia Commons'ta ilgili ortam  

    Zaman aralıklı çekilen fotoğraflar Eris'in yıldızlardan oluşan fondaki hareketini göstermektedir.

    Bir sanatçının izlenimiyle cüce gezegen Eris

    Eris (küçük gezegen tanımı 136199 Eris), Güneş Sistemi'nde bilinen en kütleli ve ikinci en büyük cüce gezegendir. Dağınık diskte bulunan bir Neptün ötesi cisimdir (TNO) ve yüksek bir yörünge dışmerkezliğine sahiptir.

    Palomar Gözlemevi merkezli keşif ekibi, NASA ve bazı basın organları tarafından Güneş Sistemi'nin onuncu gezegeni olarak tanımlanmaktaydı. Uluslararası Astronomi Birliği, Ağustos 2006'da, Eris'in de durumunu netleştirecek olan, "gezegen" teriminin tanımını yayınladıktan sonra, gezegen olmadığına karar verildi. Onun yerine Plüton, Haumea, Makemake ve Ceres ile birlikte cüce gezegen sıfatını aldı.

    Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nden Michael E. Brown başkanlığındaki ekip, Hubble Uzay Teleskopu ile Temmuz 2005'te Dünya'dan 15 milyar km ötede bir gezegen tespit ettiğini açıklamış ve gezegene gayriresmî olarak "Xena" (Zeyna) adını vermişti. Teleskop Zeyna'nın çapını 2.389 km olarak ölçmüştür. Daha sonra 2015 yılında Plüton'a ulaşan New Horizons (Yeni Ufuklar) uzay sondasının yaptığı gözlemler sonucu, "Xena" (Zeyna)'nın çapının 2326 km olduğu ve Plüton'dan büyük değil ondan çok az küçük olduğu anlaşılmıştır. (Ancak Plüton'un kütlesi Eris'ten küçüktür.) 2005 yılında yapılan gözlemlerde Eris'in bir uydusunun bulunduğu keşfedilmiştir ve bu uyduya Dysnomia adı verilmiştir.

    Eris'in yörüngesi, Güneş Sistemi'ndeki diğer gezegenlerin yörüngesel düzlemine 45 derece eğik konumda bulunmaktadır. Bu eğim yüzünden 2005 yılına kadar gözlerden uzak kaldığı düşünülen Eris, Güneş'in çevresindeki turunu 560 yılda tamamlamaktadır.

    Eris aynı zamanda herhangi bir uzay aracı tarafından ziyaret edilmemiş en büyük cisimdir.

    Eris'in yörüngesi, Güneş Sistemi'ndeki diğer gezegenlerin yörüngesel düzlemine 45 derece eğik konumda bulunuyor. Bu eğim yüzünden 2005 yılına kadar gözlerden uzak kaldığı düşünülen Eris, Güneş'in çevresindeki turunu 560 yılda tamamlıyor. Böylesine uzun bir periyoda sahip olabilmesi için Eris'in Güneş'ten oldukça uzak olması gereklidir. Bu uzaklıkla Şubat 2016'da Güneş'ten uzaklığı 96.3AU'ydu. (Dünya'nın Güneş'e olan uzaklığının 96.3 katı, Neptün ve Plüton'unkindense 3 kat uzun). Öyle ki, Eris 2018'de 2018 VG18'in keşfine kadar Güneş Sisteminde bilinen en uzak gökcismiydi. Yörünge hızı 3 kilometre 616 metre 92 santimetre saniye olması gerekir.

    Sınıflandırma

    Eris bir Neptün ötesi bir plütoid'dir. Yörüngesel özellikleri Eris'i daha çok bir Dağınık Disk olarak ya da Kuiper Kuşağı'ndan daha uzak ve az alışılagelmiş yörüngelere Neptün ve Güneş'in kütleçekim etkisiyle oturmuş bir Neptün ötesi Cisim olarak da tanımlar. Yine de yüksek yörünge yüksekliği genel olarak bilinen Dağınık Disklerden farklı olsa bazı kuramsal modeller Kuiper Kuşağı'nda oluşup dışarıya saçılan cisimlerin, Kuiper Kuşağının dışında oluşanlara kıyasla daha fazla yörüngesel eğime sahip olabileceği izlenimini uyandırır.

    Başlarda Eris'in Plüto'dan daha büyük olduğu düşünüldüğü için, keşfinin ilk dönemlerinde NASA tarafından verilen röportajlarda 10. gezegen olarak tanımlanmıştır. Ancak Eris'in ve Plüto'nun bir gezegen olup olmadığı konusundaki belirsizliklerden ötürü 2006'da toplanan IAU tarafından verilen yeni tanıma göre Eris'in bir cüce gezegen olduğu konusunda karar kılınmıştır.

    Yörünge

    Eris, Cetus (Balina) takımyıldızı boyunca gökyüzünde küçük döngüler yapıyor.

    Eris'in yörüngesini tamamlaması 558 yıl sürer. Güneş'ten günötesi 98 AU, günberisiyse 38 AU'dur.

    Günberi'yi isabetli olarak hesaplamak için sayısal entegrasyon gereklidir. JPL Horizons tarafından yapılan sayısal entegrasyon gösterir ki Eris 1699'da Günberiye, 1977'deyse Gönöteye ulaşır ve 2257'de Günberiye tekrar ulaşacaktır. Öteki 8 gezegenin aksine, Eris'İn yörünge eğimi oldukça yüksek bir değer olan yörünge düzlemine göre 44°'dir.

    Eris'in görünülebilir parlaklığı 18.7 Kadir gibi amatör teleskoplar tarafından dahi belli olacak bir parlaklıktadır. 20 cm'lik CCD'ye sahip bir teleskop Eris'i uygun ortam koşullarında algılayabilir. 2005'e kadar keşfedilememesinin sebebi, Eris'in sahip olduğu yörünge eğimi olduğu düşünülüyor. Birçok güneş sistemi araştırmacısı güneş sistemindeki cisimleri yörünge düzleminde arar, çünkü çoğu cisim buradadır.

    Dönüş

    Eris'in kendi etrafında dönerken değişen parlaklık miktarı çok az olduğu için Eris'in bir gününü belirlemek hayli zordu. 2020'de yapılan en isabetli saptamalara göre Eris'in bir günü çok yüksek ihtimalle 14.56 dünya gününe eşittir. Bu tespit uzun zaman boyunca Eris'in parlaklığının izlenmesiyle oluşmuştur. Yüksek ihtimalle Eris'in bir günü Dysnomia'nın bir perioduna yakındır, ama eşit değildir. Bu durum bize şunu anlatır: Eris henüz uydusu tarafından bir kütleçekim kilidine girmemiştir, ancak zamanla girmesi muhtemeldir. Eris'in sahip olduğu eksen eğimi henüz kesin olarak saptanmamıştır, ancak Dysnomia'nın yörüngesel düzlemiyle aynı olması tahmin ediliyor. Bu değer yörüngesel düzleme göre 78°'ye eşittir. Eğer ki 78° ya da buna yakın bir eksen eğimi varsa, bu demek oluyor ki Eris'in kuzey yarımküresi neredeyse her zaman güneş alır.

    Boyut, kütle ve yoğunluk

    Eris'in çapı 2011'de 2326±12 km olacak şekilde belirlendi, bu büyüklük Eris'in hacmini Plüton'unkinden biraz daha küçük yapar(2372±4 km), ancak Eris Plütondan %27 daha ağırdır.

    Eris'in Albedo'su Enceladus'tan sonra güneş sistemindeki en yüksek değer olan 0.96'dır.

    Bu değerin sebebinin yörüngesinin yüksek dış merkezliliği yüzünden oluşan dengesiz ısı farkları yüzünden üstündeki buzların sürekli yer değiştirmesi olduğu söyleniyor. 2011'deki örtülmeden alınan verilere göre, Eris 2.52±0.07 g/cm³'lük bir yoğunluk ile Plütonun 1.88 g/cm³'lük yoğunluğundan yüksektir.

    Radyoaktif bozunum yöntemi ile içsel ısıtma kullanılan modellerde Eris'in kabuğu ile çekirdeği arasında sıvı sudan oluşan bir okyanus bulundurabileceği düşünülmektedir.

    Yıl Çap Kaynak 2005 1,199 km Hubble 2007 1,300 km Spitzer 2011 1,163 km Occultation

    Yüzey ve Atmosfer

    Eris'i keşfeden takım Haziran 2005'te Hawaii'deki 8 metre çapındaki Gemini North Telescope ile yapılan spektroskopik gözlemlerde, Eris'ten gelen kızılötesi ışıkla yüzeydeki buz metanının varlığını buldular, bu da Eris'in yüzeyinin Plütonun yüzeyine benzeyebileceğini akıllara getirdi.

    Eris'in uzaktaki yüksek eksantrik yörüngesinden ötürü yüzey sıcaklığı 30 ile 56 K (-243.2 ile -217.2 °C) arasında değiştiği tahmin ediliyor. Eris'in yüzeyinin neden Plüton ve Triton gibi kızıl olmadığının cevabıysa Plüton ve Triton'un yüzeyindeki kızıllığın yüzeylerindeki Tholin depolarından geldiği düşünülmektedir ve bu Tholin depoları yüzeyi ısıttığı için bu ısınan gezegenlerdeki metan süblimleşir.

    Ancak Eris, güneşin onu metanın yüzeyle birleşip yoğunlaşmasına yetecek kadar ısıtamayacağı için, yoğun Metanın yüzeyi kaplaması Albedoyu düşürür ve bütün kızıl Tholin kaynaklarının güneş ışığını almasını engeller ki sonuç olarak Eris'in renginin kızıl değil de beyaz olan buzlarla kaplı olmasıyla sonuçlanır.

    Erisi şu anda tutulum düzlemine göre 50°'lik bir açıyla kutuptan görüyoruz, şu anda günöteye yakın konumda gördüğümüz kutup gönberide aralıksız karanlık kışta kalmıştır.

    Günberiye yakın bir vakitte süblimleşme sebebiyle bir atmosferik basınç oluşmuş olabilir, güneşli yarımküreden güneş almayan yarımküreye doğru bir rüzgar oluşuyor olabilir, yani güneş almayan (kış) yarımküresi bir soğuk tuzağı gibi davranıyor olabilir.

    Eris uydu sistemi İsim Çap (km) Yarı büyük eksen

    (km)

    Kütle

    (1022 kg)

    Keşif tarihi Eris 2326±12   >1,6 5 Ocak 2005 Dysnomia 700±115 37273±64[14] <0,05 10 Eylül 2005
  • 2016 - Rudolf Haag, Alman teorik fizikçi (d. 1922)

  • 2018 - John W. Young, Amerikalı astronot (d. 1930)
  • 2018 - Thomas Bopp, Amerikalı astronom, bilim insanı ve kaşif (d. 1949)
  • 2019 - Rudolf Raff, Kanadalı-Amerikalı biyolog ve akademisyen (d. 1941)
  • 2025 - María Páramo, Kolombiyalı paleontolog ve jeolog (d. 1963)

 

 

Türkçe Vikipedi - Vikipedi

  • Wikipedia.org

Yorumlar

Yorum Yap

E-posta adresiniz gizli tutulur
Yukarıdaki işlemin sonucunu yazın

Yorumunuz incelendikten sonra yayınlanacaktır.