1 Ağustos Tarihte Bugün Miladi takvime göre yılın 213. günü
Olaylar
- 1291 - Uri, Schwyz ve Unterwalden kantonları, İsviçre'nin temelini attı.
- 1560 - İskoçya Parlamentosu, Papa'nın otoritesini artık tanımayacağını bildirdi, böylece İskoç Kilisesi ortaya çıkmış oldu.
- 1571 - Lala Mustafa Paşa, Venedik Cumhuriyeti'ne ait Kıbrıs adasını fethetti.
-
Lala Mustafa Paşa
Osmanlı Sadrazamı
Görev süresi
28 Nisan 1580 - 7 Ağustos 1580 Hükümdar III. Murad Yerine geldiği Semiz Ahmed Paşa Yerine gelen Koca Sinan Paşa Kişisel bilgiler Doğum 1500'ler
Sokoloviçi, Bosna Sancağı, Osmanlı İmparatorluğu Ölüm 7 Ağustos 1580
İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu Defin yeri Eyüpsultan Mezarlığı, İstanbul, TürkiyeLala Mustafa Paşa ya da Lala Kara Mustafa Paşa (1500'ler, Sokoloviçi – 7 Ağustos 1580, İstanbul), III. Murad saltanatında 28 Nisan 1580 ile 7 Ağustos 1580 tarihleri arasında üç ay dokuz gün sadrazamlık yapmış Sırp asıllı Osmanlı devlet adamıdır.
İlk büyük başarısını 1570 yılındaki Kıbrıs serdarlığı sırasında gösterdiğinden "Kıbrıs Fatihi" olarak anılır. 1578'de başlattığı "İran Seferi" serdarlığında gösterdiği başarılar nedeniyle de Şirvan ve Gürcistan fâtihi olarak bilinir. "Lala" unvanı, şehzadeliğinde II. Selim'e lalalık etmiş olmasından kaynaklanır.
Yaşamı
Lala Mustafa Paşa, 1500'lerde, Sokollu Mehmed Paşa gibi Bosnalı Sırp asıllı Sokollu ailesine doğdu. Ağabeyi Deli Hüsrev Paşa'nın desteğiyle I. Selim devrinde saraya girdi.[1] Berber olarak çalışırken, I. Süleyman'ın dikkatini çekti ve daha sonra çeşnigir ve mirahorluk yaptı. 1555'te Damat Rüstem Paşa'nın sadrazam olmasından sonra saraydan uzaklaştırıldı; Filistin-Safed Sancakbeyi oldu.
Venedik Cumhuriyeti
697-1797Üst: Standart ve bayrak (1659)
Alt: Savaş bayrağı
Arma
(16-18. yüzyıl)
Slogan
Viva San Marco
(697-742)
Lido
(742-810)
Venedik
(810-1797) Resmî dil(ler) Yaygın dil(ler) Resmî din Katolik Kilisesi Demonim Venedikli Hükûmet Denizci bir oligarşi altında üniter karma parlamenter klasik cumhuriyet Doçe
• 697-717
Paolo Lucio Anafesto (ilk)• 1789-1797
Ludovico Manin (son) Yasama organı Onlar Konseyi (1310'dan beri) Tarihî dönem• Kuruluşu
697 1082• Konstantinopolis Kuşatması (1204)
1204 1571 1718 1797 Para birimi Düka Öncüller ArdıllarErken
Antik Roma
Roma sonrası krallıkları
Orta Çağ
Yeni Çağ
20. Yüzyıl
Özel Konular
Venedik Cumhuriyeti (İtalyanca: Repubblica di Venezia, Venedikçe: Repùblica Vèneta ya da Repùblica de Venesia), 7. yüzyıl ile 18. yüzyıl arasında İtalya Yarımadası'nda bugünkü Venedik kenti civarında hüküm sürmüş olan bir kent-devleti ve deniz cumhuriyetiydi.[1] Genellikle "En sükunetli" anlamına gelen Serenissima sözcüğüyle anılırdı. MS 697'den MS 1797'ye kadar hüküm sürdü. Müreffeh Venedik şehrinin lagün toplulukları üzerinde yoğunlaşan cumhuriyet, Orta Çağ'da bir ticaret gücü haline geldi ve Rönesans'ta bu konumunu güçlendirdi.
7. yüzyılda nüfusu hızla artan Venedik Lagünü, önce Bizans Venedik'i adıyla Bizans İmparatorluğu'na bağlı bir dükalık olup Ravenna Eksarhlığına tâbiydi. Eksarhlığın çöküşü ve Bizans'ın zayıflamasıyla birlikte merkezi Rialto adasında bulunan Venedik Dükalığı ortaya çıktı. Bir doçe tarafından yönetilen bu devlet, Bizans ve doğudaki diğer siyasi yapılarla kurduğu deniz ticaret ağı sayesinde zenginleşti. Ticaret yollarını korumak için 9-11. yüzyıllar arasında yürütülen savaşlar, Venedik'in Adriyatik üzerindeki tam hâkimiyetini pekiştirdi. Haçlı Seferleri'ne katılımı cumhuriyete doğu pazarlarında derin nüfuz sağladı ve 12-13. yüzyıllar arasında birçok doğu ticaret limanında güç kazanmasına imkân tanıdı. Akdeniz'deki üstünlük onu Ceneviz Cumhuriyeti ile karşı karşıya getirdi. 14. yüzyıla kadar süren bu rekabet, Chioggia Savaşı sırasında Ceneviz donanmasının lagüne kadar girerek Venedik'i çöküşe yaklaştırmasıyla zirveye çıktı. Bununla birlikte cumhuriyet, 1381 Torino Antlaşması sonrası kayıplarını hızla telafi ederek karada genişleme sürecine başladı.
Bu yayılma, Habsburg Monarşisi, İspanya ve Fransa arasında Kambre Birliğinin kurulmasına yol açtı. 1509'daki Agnadello Muharebesinde ağır bir yenilgi alan Venedik, buna rağmen kıtasal topraklarının büyük bölümünü elinde tuttu. Buna karşılık doğu topraklarını genişletme girişimleri Osmanlı İmparatorluğu ile uzun yıllar sürecek savaşlara girişti. Bu mücadeleler ancak 1718 tarihli Pasarofça Antlaşmasıyla sona erdi ve Venedik, Ege Denizindeki tüm topraklarını Türklere kaybetti. Kültürel canlılığına rağmen cumhuriyet, Napolyon'un orduları tarafından işgal edildi ve toprakları Campo Formio Antlaşmasıyla Habsburglara devredildi.
Cumhuriyet, tarihi boyunca kendine özgü bir siyasi yapıyla yönetildi. Önceki Bizans idari düzeninden devralınan sistemde devletin başında bir doçe bulunur ve makam, 9. yüzyıl sonlarından itibaren, seçimle belirlenirdi. Doçe'nin yanında devlet işlerini gören şu beş meclis vardı: yasama yetkisini taşıyan Büyük Konsey, ona yardımcı olan Küçük Konsey, yargı işlerinden sorumlu Kırklar Konseyi ve Onlar Konseyi ile devlet yönetiminde önemli bir rol oynayan Venedik Senatosu.
Tarihi
Venedik kenti başlangıçta Bizans İmparatorluğu'nun bir parçasıydı. 7. yüzyılda bağımsız oldu. Orta Çağ'ın ortalarında büyük bir deniz filosu kurarak Akdeniz ülkeleriyle yaptığı ticaret sonucu zengin bir ülke haline geldi. 1204 yılında Konstantinopolis'i (İstanbul) talan eden Dördüncü Haçlı Seferi'nin başını çekti. Venedik bu seferin sonucu olarak Girit adasını eline geçirdi.
1271-1295 yılları arasında Venedikli tüccar Marko Polo ilk defa Avrupa'dan İpek Yolu'nu izleyerek Çin'e kadar ulaştı. Moğol kağanı Kubilay Han'ın huzuruna çıktı ve yolculuklarının öyküsünü bir kitap haline getirdi.
1348 yılında çıkan bir veba salgını Venedik'in nüfusunun yarısının ölmesine neden oldu.
Osmanlı Devleti'nin Yunan Yarımadası, Sırbistan, Arnavutluk, Bosna-Hersek'i fethetmesiyle Venedik birdenbire Osmanlı Devleti'yle deniz ve kara komşusu haline geldi. 1463-1478 arasında süren uzun bir savaş sonunda Venedik Osmanlı Devleti'yle barış anlaşması yapmaya razı oldu. Venedikliler Arnavutluk'ta İşkodra ve Akçahisarı, Ege'de Limni ve Eğriboz adalarını ve Güneybatı Peleponnesos'ta Maina Yarımadası'nı Osmanlılar'a bıraktı. Osmanlılar da Mora, Arnavutluk ve Dalmaçya'da aldıkları Venedik topraklarından bazılarını iki ay içinde iade etmeyi kabul ettiler. Venedikliler iki yıl içinde 100.000 düka altın tazminat ödemeye söz verdiler, ayrıca Osmanlı İmparatorluğu'nda ithalat ve ihracat vergisi ödemeden serbest ticaret yapabilme hakkı için yıllık 10.000 düka ödemeyi de kabul ettiler. Venedik'in Osmanlı başkentinde yaşayan ve iş yapan Venedikliler üzerinde sivil yetkiye sahip bir balyosu İstanbul'da bulundurmasına izin verildi. Ayrıca bu anlaşmanın bir parçası olarak 72. Venedik dükü Giovanni Mocenigo ressam Gentile Bellini'yi Fatih'in tablosunu yapmak üzere İstanbul'a gönderdi.
1489 yılında Venedik donanması Kıbrıs'ı ele geçirdi. Ama 1571 yılında adayı Osmanlı Devleti'ne kaybetti. 1645 yılında Girit'i, 1669'da adadaki Kandiye kalesini, 1718'de de yakın küçük adacıkları Osmanlı Devleti'ne bırakmak zorunda kaldı.
- 1589 - Fransa Kralı III. Henri bıçaklandı. Saldırgan koyu bir Katolik rahip olan Jacques Clément'dı. Clément orada ölürken, Kral ise ertesi gün öldü.
- 1773 - Deniz Harp Okulu (Tersane Hendesehanesi), Cezayirli Hasan Paşa tarafından İstanbul Kasımpaşa'da açıldı.
-
Deniz Harp Okulu
Slogan Etkin Güç Bizim Donanmamız Kuruluş 1773 Eski isim(ler)i Mühendishane-i Bahr-i Hümâyun
Mekteb-i Bahriye-i Şahane Bağlılık Millî Savunma Üniversitesi Konum Tuzla, İstanbul Web sitesi https://dho.msu.edu.tr Komutan Tümamiral Ramazan Özoğul Dekan Prof. Dr. Cemalettin ŞahinDeniz Harp Okulu (DHO) ya da geleneksel adıyla Bahriye; 1773 yılında Cezayirli Gazi Hasan Paşa tarafından Kasımpaşa, İstanbul'da Tersane Hendesehanesi adıyla kurulmuş olan ve 1985'ten itibaren Tuzla, İstanbul'da bulunan Türk Deniz Kuvvetleri'ne muharip subay yetiştiren askeri eğitim kurumu. Mezuniyet törenleri her yıl 31 Ağustos'ta yapılan Deniz Harp Okulu'nda, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı bağlısı birliklerde görev yapmak üzere subay yetiştirilmektedir. Okulda endüstri, elektrik-elektronik, bilgisayar, makine ve gemi inşa mühendisliği bölümleri vardır. Ayrıca okulun Pusula adında bir de öğrenci dergisi mevcuttur. Okulun komutanlığını Tümamiral Ramazan Özoğul yapmaktadır. Öğrencilere bahriyeli denmektedir.
- 1774 - İngiliz kimyacı Joseph Priestley, oksijen gazını (dioxygène, O2) keşfetti.
- 1798 - Nil Savaşı: Amiral Horatio Nelson komutasındaki Büyük Britanya Donanması, Abukir Körfezi'nde Fransız Donanması'nı yendi.
- 1834 - Britanya İmparatorluğu'nda kölelik kaldırıldı.
- 1840 - Ceride-i Havadis gazetesinin ilk sayısı basıldı.
- 1894 - Çin-Japon Savaşı: Japon İmparatorluğu, Kore için Çin'e savaş açtı.
- 1914 - Alman İmparatorluğu, Rus İmparatorluğu'na savaş ilan etti.
- 1926 - İtalya futbol kulübü olan SSC Napoli kuruldu.
- 1933 - İstanbul Üniversitesi kuruldu.
- 1936 - Berlin Olimpiyatları, Adolf Hitler tarafından başlatıldı.
- 1941 - ABD ordusu için tasarlanmış hafif arazi aracı olan Jeep'lerden (Cip) ilki üretildi.
- 1950 - Türkiye, NATO'ya başvurdu.
- 1958 - Kıbrıs'ta Türk Mukavemet Teşkilatı kuruldu.
-
Türk Mukavemet Teşkilatı
-
Türk Mukavemet Teşkilâtı
Kuruluş
1958-1976
Kurucu(lar)
Daniş Karabelen[1]
Lider(ler)
Rauf Denktaş
Amaç
EOKA ve EOKA-B ile mücadele etmek
Etkin bölgeler
Kıbrıs
İdeoloji
Türk milliyetçiliği, Taksim
Türk Mukavemet Teşkilatı ya da Türk Direniş Örgütü (kısaca TMT), Kıbrıs Türk toplumunun taksim hedefini gerçekleştirmek için faaliyet gösteren silahlı örgüttür. Kıbrıslı Rumların EOKA örgütüne karşı faaliyet göstermek üzere 1957'de kurulan TMT, 1958'de fiilî olarak faaliyet göstermeye başladı. Daha sonraları Millî Muhafız Ordusu, Akritas örgütü ve EOKA-B ile mücadele etti. 1 Ağustos 1976 tarihinde Kıbrıs Türk Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı'na dönüştürüldü. Üyelerine "mücahit" denmekteydi. Kıbrıs Harekâtı'nın başladığı 20 Temmuz 1974 tarihinde TMT üyesi 17.151 mücahit bulunuyordu.
Tarih
Kuruluş
Rum EOKA örgütü, aslen Britanya sömürge yönetimine karşı mücadele etmek ve adanın Yunanistan'la birleşmesini sağlamak (enosis) için 1955 yılında kurulmuştu. EOKA İngilizlere karşı mücadeleye başlayınca İngiliz yönetimi polis gücüne çok sayıda Kıbrıslı Türk aldı ve böylece EOKA'nın saldırılarında Türk polislerle Rum EOKA'cılar karşı karşıya geldi.
EOKA'nın Enosis hedefleyen saldırılarından huzursuz olan Kıbrıslı Türkler ve Türkiye, buna karşılık olarak Taksim ideolojisini geliştirdi. EOKA'nın Kıbrıslı Türklere yönelik saldırılarına karşılık vermek amacıyla 1956 yılında Volkan örgütü kuruldu. Bu dönemde Fazıl Küçük tarafından kurulmuş olan Kıbrıs Türk Mukavemet Birliği ve Kara Çete gibi diğer örgütler başarısızlığa uğrayarak Volkan'a katıldı.
Türk Mukavemet Teşkilatı, 23 Kasım 1957 akşamı, Lefkoşa varoşlarındaki Eylence'de, Türkiye Kıbrıs Büyükelçiliği görevlisi Mustafa Kemal Tanrısevdi'nin evinde, Rauf Denktaş, Burhan Nalbantoğlu ve Mustafa Kemal Tanrısevdi tarafından kuruldu. Lefkoşa Türk Lisesi tarafından basılıp 26 Kasım 1957 günü örgüt, tüm Kıbrıslı Türk direnişçilerini TMT çatısı altında toplanmaya çağıran ilk bildirisini yayınladı.
-
Örgütlenme
TMT'nin dört farklı seviyede birlikleri bulunmaktaydı. Aşağıda bunlar küçükten büyüğe doğru sıralanmıştır:
- Manga: 5 ila 8 mücahitten oluşurdu. İlk adı "çadır" olup, 1961'den sonra "oğul", 1963'ten sonra da "manga" olarak adlandırılmaya başladı.
- Bölük: 5 ila 8 mangadan oluşurdu. İlk adı "oba" olup, 1961'den sonra "petek", 1963'ten sonra da "bölük" olarak adlandırılmaya başladı.
- Tabur: 5 ila 8 bölükten oluşurdu. İlk adı "otağ" olup, 1961'den sonra "kovan", 1963'ten sonra da "tabur" olarak adlandırılmaya başladı.
- Sancak: 5 ila 8 taburdan oluşurdu. İlk adı "yayla" olup, 1961'den sonra "sancak" olarak adlandırılmaya başladı, 1963'te adı değişmedi. 1961'den önce sancağa bölgedeki saygın insanlardan biri olan "baş yayla" komuta ederdi. 1961'de liderlik "sancaktar" adı verilen rütbeye verildi ve baş yaylalar, "serdar" adıyla sancaktar yardımcısı olarak görev yapmaya başladı.
-
1961'deki sistem değişiklikleri Türkiye'deki 27 Mayısıs 1960 Darbesi'nin bir etkisi olarak yapıldı. 1 Ağustos 1976 tarihinde Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı'na dönüştürüldüğünde TMT'de 11 sancak bulunmaktaydı. Bu sancaklar şunlardı:
1958 yılında kurulanlar:
- Lefkoşa Sancağı
- Mağusa Sancağı
- Larnaka Sancağı
- Limasol Sancağı
- Baf Sancağı
-
Kanlı Noel'den sonra kurulanlar:
- Boğaz Sancağı (Temmuz 1964)
- Erenköy Sancağı (Ağustos 1964)
- Yeşilırmak Sancağı (Ocak 1965)
- Serdarlı Sancağı (Eylül 1969)
- Mehmetçik Sancağı (Ocak 1975 - Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra)
-
Bunların yanı sıra, 1963'ten sonra mücahit olarak adlandırılan teşkilat üyesi erlere de kuruluşta "kurt", 1961-63 yılları arasındaysa "arı" denilmiştir.
Bayraktarlar
TMT "bayraktar" adı verilen Türk subayları tarafından yönetilmiştir. Bu subayların listesi aşağıdaki gibidir:
- Rıza Vuruşkan (Haziran 1958 - 26 Eylül 1960)
- Şefik Karakurt (26 Eylül 1960 - 28 Şubat 1962)[13]
- Ahmet Göçmez (Bayraktar Vekili; 28 Şubat 1962 - 2 Ekim 1962)[14]
- Kenan Çoygun (3 Ekim 1962 - 15 Şubat 1967)[15]
- Cevat Giray (Şubat 1967 - Temmuz 1968)
- Rüştü Kazandağ (Temmuz 1968 - Ağustos 1970)
- Süleyman Eyüpoğlu (Ağustos 1970 - Temmuz 1972)
- Arif Eryılmaz (Temmuz 1972 - Eylül 1974)
- Çetin Başar (Eylül 1974 - Ağustos 1976)
- Aydın İlter (Ağustos 1976)
- Lefke Sancağı
- 2001 - İsrailli bilim insanları embriyondan hareketle, kalp hücrelerini imal etmeyi başardıklarını açıkladılar.
Doğumlar
- MÖ 10 - Claudius, İtalya dışında doğmuş ilk Roma İmparatoru (ö. 54)
- 126 - Pertinax, Roma İmparatoru (ö. 193)
- 845 - Sugawara no Michizane, Heian dönemi Japon bilgin, şair ve siyasetçi (ö. 903)
- 980 - İbni Sina, Fars bilim adamı (ö. 1037)
-
İbn Sînâ
ابن سینا
1950 yılında, Pehlevî İranı döneminde basılmış posta pulunda İbn Sînâ portresi.
Doğum Ebu Ali el-Hüseyin bin Abdullah bin Ali bin Sînâ
y. 980
Efşene Köyü, Buhara, Sâmânîler
(günümüzde Özbekistan) Ölüm Haziran 1037 (56–57 yaşında)
Hemedan, Kâkûyîler
(günümüzde İran) Etnik köken Fars Din İslam Kariyeri Dalı Etkilendikleri Etkiledikleri- Birûni
- Ömer Hayyam
- İbn Rüşd
- Nasîrüddin Tûsî
- Şihabeddin Sühreverdî
- İbn Nefis
- İbn-i Tufeyl
- Albertus Magnus
- Musa ibn Meymun
- Thomas Aquinas
- Ockhamlı William
- Aydınlanma filozofları
Eserleri
Düşünceleri
Öğrencileri
Hatırası
- Avicenna Mausoleum
- Avicenna (crater)
- Bu-Ali Sina University
- Avicenne Hospital
- The Physician
- İbn-i Sina: Hekim
- Avicenna Cultural and Scientific Foundation
- Scholars Pavilion
İbn Sînâ (Farsça: ابن سینا) veya Ebu Ali Sînâ (Farsça: ابوعلی سینا) ya da Batılıların söyleyişiyle Avicenna (y. 980 – Haziran 1037), İslam'ın Altın Çağı döneminin en önemli doktorlarından, astronomlarından,[5] düşünürlerinden, yazarlarından ve bilginlerinden biri olarak kabul edilen Fars polimat ve "polimerik erken tıbbın babası" olarak bilinen tabiptir.
Buhara yakınlarındaki Efşene köyünde (Özbekistan) 980 civarında dünyaya gelmiş ve 1037 yılında Hemedan şehrinde (İran) ölmüştür. Tıp ve felsefe alanına ağırlık verdiği değişik alanlarda 200 kadar kitap yazmıştır. Batılılarca modern Orta Çağ biliminin kurucusu ve tabiplerin önderi olarak bilinen İbn-i Sina, "Büyük Üstat" ismiyle de tanınır. Tıp alanında yedi yüzyıl boyunca temel kaynak eser olarak süregelen "El-Kanun fi't-Tıb" (Tıbbın Kanunu) adlı kitabı ile ünlenmiş ve bu kitap, değişik Avrupa üniversitelerinde 17. yüzyıl ortalarına kadar tıp biliminde temel eser olarak okutulmuştur.
İbn Sînâ, Kuşyar isimli bir tabibin yanında tıp eğitimi almıştır. Değişik konular üzerine, 240'ı günümüze kadar gelen 450 kadar makale yazdı. Elimizdeki yazılarının 150 tanesi felsefe, 40 tanesi de tıp üzerinedir. Eserlerinin en ünlüleri, felsefe ve fen konularını içeren çok geniş bir çalışma olan Kitabü'ş-Şifa (İyileşme Kitabı) ile El-Kanun fi't-Tıb'dır (Tıbbın Kanunu). Bu iki eser, Orta Çağ üniversitelerinde okutulmasıyla birlikte, Montpellier ve Louvain'de 1650 yılına kadar ders kitabı olmuştur.
Sâmânî sarayı kâtiplerinden Abdullah bin Sina'nın oğlu olan İbn Sînâ; önce babasından, ardından ünlü bilgin Nâtilî'den ve Hanefi fakihi İsmâil ez-Zâhid'den dersler aldı. Geometri (özellikle Öklid geometrisi), mantık, fıkıh, sarf, nahiv, tıp ve doğabilim üstüne çalışmalar yaptı. Farabi'nin el-İbane'si aracılığıyla Aristoteles felsefesini ve metafiziğini öğrenip, hastalanan Buhara prensini iyileştirince (997), saray kütüphanesinden yararlanma olanağına kavuştu. Babası ölünce, Gürgan'da Şirazlı Ebu Muhammed'den destek gördü. Tıp Kanunu kitabını da Gürgan'da yazdı. Çağında tanınan bütün Antik Yunan filozoflarının ve Anadolu doğacılarının yapıtlarını incelemiştir.
Yaşadığı dönem
İbn Sina, Bizans Greko-Romen, Fars ve Hint metinlerinin çevirilerinin yoğun bir şekilde incelendiği ve genellikle İslam'ın Altın Çağı olarak bilinen dönemde geniş bir eser külliyatı oluşturmuştur. Kindî okulu tarafından tercüme edilen Greko-Romen (Orta ve Yeni Platoncu ve Aristotelesçi) metinler, Fars ve Hint matematik sistemleri, astronomi, cebir, trigonometri ve tıp üzerine de çalışan İslam entelektüelleri tarafından yorumlanmış, yeniden düzenlenmiş ve önemli ölçüde geliştirilmiştir.
İran, Büyük Horasan ve Orta Asya'nın doğu kesimindeki Samani hanedanlığı ile İran ve Irak'ın batı kesimindeki Büveyhîler, ilmi ve kültürel gelişim için gelişen bir atmosfer sağladı. Samaniler döneminde Buhara, İslam dünyasının kültürel başkenti olarak Bağdat'a rakip oldu. İbn-i Sina burada Belh, Harezm, Gorgan, Rey, İsfahan ve Hemedan'ın büyük kütüphanelerine erişebiliyordu.
Çeşitli metinler (Behmenyar ile Ahd gibi) İbn Sina'nın zamanın en büyük âlimleriyle felsefi konuları tartıştığını göstermektedir. Aruzi Samarqandi, İbn Sina'nın Harezm'den ayrılmadan önce Biruni (ünlü bir bilim insanı ve astronom), Ebu Nasr Iraki (ünlü bir matematikçi), Ebu Sehl Masihi (saygın bir filozof) ve Ebu el-Hayr Hammar (büyük bir hekim) ile nasıl tanıştığını anlatır. Gelişen Kur'an ve Hadis çalışmaları yanı sıra İbn Sina ve muhalifleri tarafından bu dönemde İslam felsefesi, fıkıh ve teoloji (kelam) daha da geliştirildi.
- 1313 - Kōgon, Japonya'da Nanboku-chō dönemi sırasında ilk Kuzey Talibi (ö. 1364)
- 1377 - Go-Komatsu, Japonya'nın geleneksel veraset düzenine göre 100. imparatoru (ö. 1433)
- 1520 - II. Zygmunt Ağustos, Lehistan (Polonya) Kralı (ö. 1572)
- 1626 - Sabetay Sevi, Osmanlı Yahudisi din adamı ve tarikat lideri (ö. 1676)
- 1744 - Jean-Baptiste Lamarck, Fransız doğa bilimci (evrim konusunda yaptığı çalışmalarla bilinen) (ö. 1829)
- 1893 - I. Aleksandros, Yunanistan Kralı (ö. 1920)
- 1924 - Abdullah bin Abdülaziz el-Suud, Suudi Arabistan Kralı (ö. 2015)
- 1924 - Cem Atabeyoğlu, Türk spor yazarı ve yöneticisi (ö. 2012)
- 1938 - Yaşar Yakış, Türk diplomat ve siyasetçi (ö. 2024)
- 1943 - Celal Doğan, Türk avukat ve siyasetçi
- 1944 - Cenk Koray, Türk TV sunucusu, oyuncu ve gazete yazarı (ö. 2000)
- 1945 - Vedat Okyar, Türk futbolcu, spor yazarı ve yorumcu (ö. 2009)
- 1948 - Arkadaş Zekai Özger, Türk şair (ö. 1973)
- 1948 - Mustafa Kamalak, Türk avukat, siyasetçi ve Saadet Partisi Genel Başkanı
- 1949 - Kurmanbek Bakiyev, Kırgızistan Cumhurbaşkanı
- 1957 - İhsan Özkes, Türk yazar, emekli müftü ve siyasetçi
- 1957 - Sırrı Sakık, Kürt asıllı Türk siyasetçi
- 1969 - Kazım Konak, Türk futbolcu ve futbol antrenörü
- 1970 - Sibel Can, Türk fantezi müzik şarkıcısı
- 1971 - İdil Üner, Türk oyuncu
- 1976 - Hasan Şaş, Türk futbolcu
- 1986 - Halil Umut Meler, Türk futbol hakemi
Ölümler
- MÖ 30 - Marcus Antonius, Romalı general ve politikacı (d. MÖ 83)
- 527 - I. Justinus, Bizans İmparatoru (d. 450)
- 1137 - VI. Louis, 1108 yılından ölümüne kadar Fransa kralı (d. 1081)
- 1326 - Osman Bey, Osmanlı'nın kurucusu ve ilk Padişahı (d. 1258)
-
I. Osman
Osman Gazi
عثمان بك Bey
Gazi
Osman Gazi'nin, 1579'da çizilmiş minyatürü.
1. Osmanlı Padişahı Hüküm süresi 1299 – 1324 Sonra gelen Orhan Gazi Kayı Boyu Beyi Hüküm süresi y. 1281 – 1299 Önce gelen Ertuğrul Gazi Anadolu Selçuklu Devleti'nin Söğüt Uç Beyi Hüküm süresi y. 1281 – 1299 Önce gelen Ertuğrul Gazi Doğum y. 1254–1258 arası
Söğüt, Söğüt Uç Beyliği, Anadolu Selçuklu Devleti Ölüm 1324 (66–70 yaşlarında)
Bursa, Osmanlı Beyliği Defin Osman Gazi Türbesi, Osmangazi, Bursa, Türkiye Eş(ler)i Râbi'a Bala Hâtun
Mâlhun Hâtun Çocuk(lar)ı Orhan Bey
Alâeddin Bey
Fatma Hatun
Çoban Bey
Hamid Bey
Pazarlı Bey
Melik Bey Tam adı Ertuğrul oğlu Osman Hanedan Osmanlı Hanedanı
Babası
Ertuğrul Gazi[4]
Annesi
Halime Hatun
Dini
Sünni İslam
I. Osman veya bilinen adlarıyla Osman Gazi ya da Osman Bey (Osmanlıca: عثمان بك, y. 1254–58, Söğüt – 1324, Bursa), Osmanlı Beyliği ve Osmanlı Hanedanı'nın kurucusu ve beyliğin ilk padişahı olan Türk hükümdar ve komutandır. Yaşadığı dönemde liderliğini yaptığı beylik başlangıçta küçük bir Türk beyliği iken, ölümünden sonraki yüzyıllarda büyük bir imparatorluğa dönüştü. Dedesinin Süleyman Şah veya Gündüz Alp isimli olduğu ve soyunun Oğuzların Bozok koluna mensup Kayı boyuna dayandığı düşünülmektedir. Büyükannesi Hayme Hatun, babası Ertuğrul Gazi ve annesi Halime Hatun'dur. Tarihçi Âşıkpaşazâde'nin yazdığına göre Osman Gazi, bir taraftan kendisinin Oğuzların Üçok koluna mensup "Gök Alp" neslinden olduğunu ileri sürerken diğer taraftan da kendi dedesinin isminin "Kaya Alp oğlu Süleyman Şah" değil, "Kutalmışoğlu Süleyman Şah" olduğunu söylediği iddia edilmektedir.
Beyliğin bağımsızlık ilanı
Osman Gazi'nin Konstantin Kapıdağlı tarafından çizilmiş portresi.
Osman Gazi'nin 1299 yılında uç beyliği konumundan güçlenerek Söğüt ve çevresinde Osmanlı Beyliği'ni kurduğu kabul edilmektedir. Tarihçi Halil İnalcık'a göre Osmanlı Devleti bağımsızlığını 1302'de Koyunhisar Muharebesi'nden sonra kazanmıştır. Moğol istilalarından kaçan bazı Türkmen topluluklarının Osmanlı beyliğine sığınması ile Osman Bey'in siyasi ve askerî gücü artmıştır. Çöküş döneminde bulunan Doğu Roma İmparatorluğu'ndaki karışıklıkların da etkisiyle kısa sürede Bitinya (Kuzeybatı Anadolu) bölgesinde güç kazanmıştır. Öldüğü zaman beylik, Eskişehir ile Bursa arasındaki topraklarda hüküm sürüyor ve Doğu Roma İmparatorluğu'na ait İznik ve Bursa'yı abluka altında tutuyordu.
Beyliğin kuruluşunda önemli katkıları bulunan, Osman Gazi'nin yakın silah arkadaşları Akça Koca (sağda) ve Konur Alp (solda)
İlk yılları
Beyliğin, 1281'deki ilk oluşum bölgesi ve Osman Gazi'nin öldüğü 1324 yılına kadarki tüm sınırları
Osman Gazi, 1258 yılında Söğüt'te doğdu. Yaşamının erken dönemleri konusunda güvenilir kayıtlar yoktur. Osman Bey'in soyuna ve boyuna ait bilgiler gelenekseldir ve en eskisi ölümünden 100 yıl sonra yazılmıştır. Bu eserler arasında en eskiden başlayarak Ahmedî (ö. 1414), Dâstân ve Tevarih-i Mûlûk-i Âl-i Osman, Şükrullah (ö. 1464), Behçetu't-Tevarih ve Âşıkpaşazâde (ö. 1481), Tevarih-i Âl-i Osman adlı eserler bulunur. Derviş Ahmed Âşıkî, Menâkıb-ı Âl-i Osmân eserinde Osman Gazi'nin neslini Nuh Peygamber'e dayandırarak şöyle sıralar:
Nuh Nebî’nin (aleyhi's-selâm) oğlu Yafes, Yafes’in oğlu Çin, Çin’in oğlu Maçin, Maçin’in oğlu Turtmış, Turtmış’ın oğlu Yan Temür, Yan Temür’ün oğlu Korluğa, Korluğa’nın oğlu Karahol, Karahol’un oğlu Süleyman Şah, Süleyman Şah’ın oğlu Karalu Oğlan, (aralu Oğlan’ın oğlu Amudi, Amudi’nin oğlu Karaca, Karaca’nın oğlu Kurtulmuş, Kurtulmuş’un oğlu Çar Boğa, Çar Boğa’nın oğlu Sevinc, Sevinc’in oğlu Togar, Togar’ın oğlu Baybus, Baybus’un oğlu Kızıl Boğa, Kızıl Boğa’nın oğlu Kamarı, Kamarı’nın oğlu Baysub, Baysub’un oğlu Kara Han, Kara Han’ın oğlu Tuzak, Tuzak’ın oğlu Ay Kutluk, Ay Kutluk’un oğlu Kara Han, Kara Han’ın oğlu Oğuz, Oğuz’un oğlu Gök Alp, Gök Alp’ın oğlu Basuk, Basuk’un oğlu Tok Temür, Tok Temür’ün oğlu Sogar, Sogar’ın oğlu Bakıyı, Bakıyı’nın oğlu Sunkur, Sunkur’un oğlu Kaynıtun, Kaynıtun’un oğlu Togar, Togar’ın oğlu Aykulug, Aykulug’un oğlu Bayundur, Bayundur’un oğlu Kızıl Boğa, Kızıl Boğa’nın oğlu Kaya Alp, Kaya Alp’in oğlu Süleyman Şah Gazi, Süleyman Şah Gazi’nin oğlu Ertuğrul Gazi, Ertuğrul Gazi’nin oğlu Osman Gazi'dir.
- 1964 - Krikor Amiryan, Ermeni asıllı Osmanlı askeri, siyasetçi, iş insanı ve devrimci (d. 1888)
- 1999 - İrfan Özaydınlı, Türk asker ve siyasetçi (Eski Hava Kuvvetleri Komutanı ve İçişleri Bakanı) (d. 1924)
- 2005 - Fahd bin Abdül Aziz, Suudi Arabistan Kralı (d. 1923)
- 2012 - Ülkü Adatepe, Atatürk'ün manevi kızı (d. 1932)
- 2015 - Muzaffer Akgün, Türk şarkıcı ve oyuncu (d. 1926)
- 2016 - Romanya Kraliçesi Anne, Romanya Kralı I. Michael'ın eşi (d. 1923)
Tatiller ve özel günler
- Anavatanına Dönenler Günü (Çerkesler)
- Dünya İzci Fular Günü
- Kuzey Kıbrıs'ta Toplumsal Direniş Bayramı
-
1 Ağustos Toplumsal Direniş Bayramı
Ülke
KKTC
Kutlayanlar
KKTC
Türü
Tarihsel
Tarih
1 Ağustos
1 Ağustos Toplumsal Direniş Bayramı, 1571 yılında Osmanlı İmparatorluğu tarafından Kıbrıs'ın ele geçirilmesi, 1958 yılında Türk Mukavemet Teşkilatı'nın kuruluşu ve 1976 yılında Güvenlik Kuvvetleri Komutanlığı'nın kuruluşu nedeniyle Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde her yıl kutlanan resmî bayramlardan biridir.
Anma ve spor etkinlikleri halka açık olarak düzenlenir. Düzenlenen törenlere Güvenlik Kuvvetleri Komutanı ve askeri erkan ile çeşitli dernek, kurum ve kuruluşlar katılır. Lefkoşa'daki Şehitler Anıtında anma töreni düzenlenir.
![]()
Yorumlar
Yorum Yap