12 Şubat  Tarihte Bugün Miladi takvime göre yılın 43. günü

Olaylar

•  
• 1859 - Mülkiye Mektebi, Sadrazam Âli Paşa ve Hükûmet üyelerinin katılımıyla açıldı.
• 1912 - 6 yaşındaki Çin İmparatoru Puyi, tahttan indirildi. Böylelikle iki bin senelik Çin İmparatorluğu ve 267 yıllık Mançu Hanedanı son bulmuş oldu.
• 1912 - Çin'de Gregoryen Takvimi kullanımı başladı.
• 1919 - Trabzon Muhâfaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti kuruldu.

• Trabzon Muhâfaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti, 12 Şubat 1919'da merkezi Trabzon olarak kurulan cemiyet, Karadeniz Bölgesi'nin çeşitli il ve ilçelerinde şubeler açtı. Amacı, Trabzon ve çevresinin Rumlar'a verilmesini ve bir Pontus Devleti'nin kurulmasını önlemekti. Bu yörede faaliyet gösteren Filiki Eterya ile mücadele eden bu teşkilat, Erzurum Kongresi'nden sonra Şarkî Anadolu Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti'nin şubesi haline gelmiştir.

  Arka plan

  Tarih boyunca önemli bir ticaret merkezi olan Trabzon, Osmanlı döneminde de bu konumunu sürdürmüş; Tanzimat sonrasında bürokratik modernleşme süreciyle birlikte şehirdeki Müslüman ve müslüman olmayan eşraf yapısı yeniden şekillenmiştir. Müslüman-Türk eşrafı büyük ölçüde bölgedeki ayan ailelerinin devamı niteliğindeki hanedanlara dayanmış; ekonomik güç kazanan diğer yerel unsurlarla birlikte zamanla yükselen bir tüccar sınıfı oluşmuştur. Bu zümre, II. Meşrutiyet yıllarında siyasetten bürokrasiye ve toplumsal yaşama kadar geniş bir etki alanına ulaşmıştır.[1]

  Trabzon eşrafı, dönemin siyasal yapısı içinde İttihat ve Terakki ile Hürriyet ve İtilaf taraftarlığı şeklinde iki ana gruba ayrılmıştır. Ancak 1916–1918 Rus işgali ve muhacirliğinin ardından, şehrin Müslüman-Türk unsurları bölgenin yeniden istilaya uğrama ihtimali ve Osmanlı Devleti’nden kopma tehlikesine karşı ortak bir hareket zemini oluşturmuştur. Mondros Mütarekesi sonrasında başlayan bu faaliyetler, yerel Müslüman-Türk burjuvazisinin[ öncülüğünde millî bir müdafaa örgütlenmesine dönüşmüştür.

  Cemiyet

  Trabzon’un siyasi yaşamında önemli bir kuruluş olan THMC’nin kurucuları ve sonraki süreçte yönetiminde etkili olan kişiler şehrin özellikle ticari hayatında[4] öncü konumunda yer alan eşraf ailelerine mensuptur.

  Paris Barış Konferansı’nda Trabzon ve çevresinde Pontus veya Ermeni devleti kurulmasını hedefleyen iç ve dış girişimlerin artması üzerine teşkilatlanma süreci hızlanmış ve Şubat 1919’da Trabzon Muhafaza-i Hukuk-ı Millîye Cemiyeti (TMHMC) kurulmuştur.Cemiyetin amacı, “Trabzon vilayetinin Osmanlı Devleti’ne bağlılığını korumak, ilmî vesikalarla gereken savunmaları yapmak ve millî haklarımızı koruyacak vasıtaların teminine çalışmak” olarak belirtilmişti.Erzurum Kongresi’nin toplanmasında belirleyici rol oynayan cemiyet, sonraki dönemde İttihatçılık ve usulsüzlük iddialarıyla eleştirilmiş; 1922’den itibaren örgüt içi muhalefet ve bölgesel siyasi gerilimler daha görünür hale gelmiştir. 1919–1923 arasında Trabzon Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’nin yönetim kadrosu, dönemin siyasi koşullarına bağlı olarak önemli değişikliklere uğramıştır. Kurucu ve yönetici üyeler arasında köklü ayan ailelerine mensup eşrafın yanı sıra tüccarlar, eski mebuslar, mülki idareciler, hukukçular, din adamları, eğitimciler ve aydınlar yer almıştır. Bu sosyal çeşitlilik, cemiyetin şehir halkı üzerinde güçlü bir temsil kabiliyeti oluşturmasına katkıda bulunmuştur.

•  

• 1920 - Türk Kurtuluş Savaşı: Türk Silahlı Kuvvetleri, Fransa hakimiyeti altındaki Kahramanmaraş'ı aldı.
• Maraş Muharebesi Kurtuluş Savaşı Güney Cephesi     
  Sütçü İmam'ın Fransız askerlere kurşun atışı Tarih 21 Ocak - 12 Şubat 1920 Bölge

  Maraş

  Sonuç Türk zaferi. Maraş'ın kurtuluşu. Taraflar  Kuvâ-yi Milliye

   Fransa

  •  Ermeni Lejyonu
  Komutanlar ve liderler  Arslan Bey (Toğuzata)
   Kılıç Ali Bey (Ali Kılıç)  Henri Gouraud
   General Quérette
   Yarbay Robert Normand
   Binbaşı Corneloup
   Yüzbaşı Pierre-Jean Daniel André Güçler 30.000 (sivil milisler de dahil olmak üzere) 45.000 Kayıplar 4000 ölü 6500 ölü
  280 yaralı
  170 kayıp
  300 ağır yaralı 5.000-12.000 ölü Ermeni sivil. (Bunların 3.000'i Türk, Kürt ve Çerkes köylüler arasında öldürülen Ermeni sivillerdi)

   

  Türk Kurtuluş Savaşı

  • Trakya ve Boğazlar
    İstanbul'un İşgali 
    • Şehzadebaşı Baskını
  • Trakya'nın İşgali
  • Çanakkale Krizi
  • İstanbul'un Kurtuluşu
  • Batı Cephesi
    İzmir'in İşgali 
    • İzmir Çıkarması
  • Urla
  • Malgaç
  • Bergama
  • Erbeyli
  • Erikli
  • Tellidede
  • Aydın
  • Servetiye Cephesi
  • Akbaş
  • Yaz Taarruzu (1920)
  • Gediz
  • 1. İnönü
  • 2. İnönü
  • Kütahya-Eskişehir
  • Sakarya
  • Büyük Taarruz 
    • Dumlupınar
    • Balıkesir
    • İzmir
  • Doğu Cephesi
    Oltu
  • Sarıkamış
  • Kars
  • Gümrü
  • Batum
  • 2. Artvin
  • Güney Cephesi
    Antep
  • Çukurova
  • Karabıyıklı
  • Karboğazı
  • Karabucak
  • Kozan
  • Kovanbaşı
  • Maraş
  • Urfa
  • Yüreğir
  • Fadıl
  • Kanlı Geçit
  • İç Cephe
    Ali Galip Olayı
  • Kuvâ-yi İnzibâtiye
  • Anzavur
  • Hart
  • Düzce
  • Aynacıoğulları
  • Geyve
  • Çerkez Ethem
  • Çopur Musa
  • Demirci Mehmet Efe
  • Milli Aşireti
  • Yozgat
  • Konya
  • Koçgiri
  • İntikam Alayı
  • Pontus
  • El-Cezire Cephesi
    I. Süleymaniye Taarruzu
  • Diğer
    Samsun Bombardımanı

  
  Maraş Muharebesi, 21 Ocak - 12 Şubat 1920 tarihleri arasında gerçekleşen, Maraş'ın kurtuluşu ile sonuçlanan muhaberedir.

  Osmanlı İmparatorluğu, I. Dünya Savaşı'nda yenilmesi üzerine, 30 Ekim 1918'de imzalanan Mondros Mütarekesi çerçevesinde Anadolu'nun birçok yeri gibi Maraş' da işgal altına alınmış ve işgal güçlerine karşı 21 Ocak 1920'de başlayan direniş, 12 Şubat 1920 tarihinde işgalin ortadan kalkması ile sonuçlanmıştır.

  Sütçü İmam olayı

  Ayrıca bakınız: Sütçü İmam Ali

  Savaş çıkacağının ilk kıvılcımı 31 Ekim 1919'da Sütçü İmam Olayı ile yaşanmıştır. Ermeni-Fransız Lejyon askerlerin Uzunoluk Hamamı'ndan çıkan peçeli Türk kadınlarına el uzatmaları sonucunda ayaklanan Türkler Ermeni-Fransızlara saldırmaya çalışsa da Ermeni-Fransız askerler, olaya müdahale etmek isteyen Çakmakçı Sait'i yaraladı. Sütçü İmam'ın da karşılık vererek Ermeni-Fransız lejyonerlere kurşun atmasından sonra kısa süreli bir arbede yaşandı.

  Bayrak Olayı

  27 Kasım 1919'da Agop Hırlakyan Ağa'ın evinde Fransız komutanı için bir dans tertiplenir. Komutanın dansa davet ettiği Ermeni kızı "Sizinle dans etmekten mazurum. Çünkü kendimi esarette hissediyorum. Kalede Türk Bayrağı dalgalandığı sürece, sizinle dans edemem" diyerek teklifini kabul etmez. Bunun üzerine kaledeki Türk Bayrağı indirilir. Fransızların şehrin kalesindeki Türk Bayrağı'nı indirmeleri, suçsuz kişileri öldürmeleri, Maraş ileri gelenlerinin tutuklamaları tepkileri artırdı. Ulu Cami İmamı Rıdvan Hoca'nın "Kalesinde bayrağı dalgalanmayan ülkede cuma namazı kılınmaz!" sözü, halkı Fransızlara karşı harekete geçirdi. Kaleye saldıran Maraş halkı, içerideki Fransız askerlerini etkisiz hâle getirip yeniden Türk bayrağını dikti. Bunun üzerine 72 gün boyunca şehrin her yanında çatışma çıktı. Muharebe sırasında yaşanan en büyük çarpışma Türkoğlu Savunması idi. Ayrıca Pazarcık'ta da bir savunma yapılmıştır. Afşin ve Elbistan çevresinden de önemli derecede yardım gönderilmiştir. Daha sonra Fransızlar şehri 11 Şubat 1920'de boşalttı. Fransızlar İslahiye yolunda Kuvâ-yi Milliye saldırılarına uğradı. Böylece 200 kayıp verdi.

  Savaş sonucunda

  Ayrıca bakınız: Kurtuluş Savaşı Güney Cephesi

  Ayrıca bakınız: İstiklal Madalyası

  

  Sütçü İmam Türbesi

  

  Rıdvan Hoca, halk ile Maraş Kalesi'ne yürürken

• Fransız askerler, Islahiye tarafına geri çekildi. Hemen ardından Mustafa Kemal ve Kâzım Karabekir birer telgraf çekerek Millî Kuvvetler'in galibiyetini kutladı.
• Maraş'taki birlikler Urfa'ya yardım olarak gönderildi.
• Güney Cephesi'nde Kuvâ-yi Milliye'nin kendine güveni arttı.
• Türk Kurtuluş Savaşı'ndan sonra Maraş'a 5 Nisan 1925'te İstiklal Madalyası ve 7 Şubat 1973'te Kahraman unvanı verildi.
•  
• 1929 - Stalin tarafından sürgün edilen eski savaş komiseri Troçki, "İlyiç" adlı bir şileple İstanbul'a geldi.

• Hayatı

  

  Lev Troçki'nin Büyükada'da 1929 ile 1933 yılları arasında yaşadığı evi

  Çocukluğu (1879-1895)

  

  Lev Davidoviç Bronştayn 8 yaşındayken

  Troçki, 7 Kasım 1879[yılında Güney Ukrayna'da bulunan Kerson bölgesinde doğdu. Ailesi Yahudi olmasına rağmen evde konuşulan dil Rusça ve Ukraynaca idi. Annesi Anna Bronstein (1850–1910), babası David Leontyevich Bronstein'dir. (1847–1922) Troçki'nin kız kardeşi Olga, Bolşevik Parti'nin ileri gelenlerinden Lev Kamenev ile evlenmiştir. Dokuz yaşlarında iken Odessa'da bulunan teyzesinin yanına giderek burada eğitim gördü. Daha sonra eğitimine devam etmek gayesiyle Nikolayev'e gitti. Matematik ve hukuk alanında yüksek öğrenim yaptı. Troçki, Rusça, Ukraynaca, İbranice, Almanca, İngilizce, Fransızca ve İspanyolca dillerini konuşabiliyordu. Troçki Hayatım adlı eserinde Rusça ve Ukraynaca dışındaki hiçbir dili akıcı konuşamadığını belirtmiştir. Fakat Raymond Molinier, onun Fransızcayı akıcı bir biçimde konuşabildiğini yazmıştır.

  9 yaşındayken babası onu Odessa'daki Alman okuluna gönderdi. Troçki, devam eden yıllarını burada eğitim görerek geçirdi.

  Devrimci Faaliyet ve Sürgün Dönemi (1896-1902)

  Makale serilerinden Troçkizm

  Kavramlar

  • Antifaşizm
  • Anti-Stalinizm
  • Bürokratik kolektivizm
  • Siyasi ekonomi eleştirisi
  • Sınıflar arası ittifak
  • Yozlaşmış işçi devleti
  • Dejenere işçi devleti
  • Demokratik merkeziyetçilik
  • Adem-i merkeziyetçi ekonomik planlama
  • Entrizm
  • Leninizm
  • Sürekli devrim
  • Siyasi devrim
  • Proleter enternasyonalizm
  • Sosyal devrim
  • Sovyet demokrasisi
  • Devlet kapitalizmi
  • Substitutionism
  • Geçiş talebi
  • Eşitsiz ve bileşik gelişme
  • Birlik demokrasisi
  • Birleşik cephe
  • Öncü parti
  • Dünya komünizmi
  • Dünya devrimi

  Önemli Troçkistler

  • Troçki
  • Sedova
  • Abern
  • Ali
  • Antonov-Ovseyenko
  • Bensaïd
  • Blanco
  • Callinicos
  • Cannon
  • Deutscher
  • Dowson
  • Draper
  • Duxiu
  • Cliff
  • Frank
  • Grant
  • Hallas
  • Hansen
  • Low
  • Healy
  • James
  • Khan
  • Lambert
  • Maitan
  • Mandel
  • Moreno
  • North
  • Novack
  • Pablo
  • Posadas
  • Preobrazhensky
  • Rakovsky
  • Sedov
  • Shachtman
  • Smirnov
  • Tạ Thu Thâu
  • Taaffe
  • Woods

  Eserler

  • 1905 (1908)
  • Terörizm ve Komünizm (1920)
  • Trotsky's Military Writings (1923–1925)
  • Edebiyat ve Devrim (1924)
  • Yeni Yol (1924)
  • Ekim Dersleri (1924)
  • Towards Socialism or Capitalism? (1925)
  • Çin Üzerine (1925)
  • Rus Devriminin Tarihi (1930)
  • The Spanish Revolution, 1931–1939 (1931–39)
  • Faşizme Karşı Mücadele (1931–40)
  • İhanete Uğrayan Devrim (1936)
  • Onların Ahlakı Bizim Ahlakımız (1938)
  • Transitional Program (1938)
  • Bağımsız ve Devrimci Sanat İçin Bir Manifesto (1938)
  • Marksizmi Savunurken (1942)
  • Thesis of Pulacayo (1946)
  • The Stalinist Legacy (1984)
  • The Dilemmas of Lenin (2017)

  Tarih

  • Rus Devrimi 
    • Ekim Devrimi
  • Joseph Stalin'in iktidara yükselişi
  • 46 Bildirisi
  • Sol Muhalefet
  • Lenin'in Vasiyeti
  • Sovyet Muhalifler Bloku
  • Fransız Dönüşü
  • 1934 Minneapolis grevi
  • Büyük Temizlik 
    • Moskova duruşmaları
  • Proleter Askerî Politika
  • New York Entelektüelleri
  • 1968 Mayısıs olayları
  • 1968–1969 Japonya üniversite protestoları
  • 1970s Hong Kong öğrenci protestoları

  Enternasyonaller

  Güncel olanlar
  • Uluslararası İşçi Komitesi (tekrar kuruldu)
  • Dördüncü Enternasyonal (yeniden birleşme sonrası)
  • Uluslararası Dördüncü Enternasyonal Komitesi
  • Uluslararası Komünist Birliği
  • Uluslararası Devrimci Sol
  • Uluslararası Sosyalist Alternatif
  • Uluslararası Sosyalist Eğilim
  • Uluslararası İşçi Birliği
  • Uluslararası Komünist Birliği
  • Dördüncü Enternasyonal Birliği
  • Devrimci Komünist Enternasyonal
  • Troçkist Fraksiyon – Dördüncü Enternasyonal

  Tarihsel olanlar

  • Uluslararası İşçi Komitesi (1974–2019)
  • Dördüncü Enternasyonal
  • Dördüncü Enternasyonal–Posadist
  • Sürekli Devrim
  • Devrimci İşçi Hareketlenmesi

  İlgili konular

  • İhanet tezi
  • Kampçılık
  • Chavismo
  • Marksizm ve demokrasi
  • Beşinci Enternasyonal
  • Johnson–Forest Eğilimi
  • Lev Troçki bibliyografyası
  • Maoculuk
  • Marksizm-Leninizm
  • Ortodoks Marksizm
  • Shachtmancılık
  • Sosyalist ekonomi
  • Sosyalist Eşitlik Partisi
  • Socialist Worker
  • Stalinizm

   

  Öğrenciliği sırasında sosyal demokrat çevrelerle temasa geçti ve devrimci gruplara dahil oldu. Marksizm görüşünü benimsedi. 1897 yılında Nikolayev şehrine taşındı. Burada Güney Rusya İşçi Birliği adlı gizli bir örgütün kurucuları arasında yer aldı. Sosyalist fikirleri halk arasında yaymak için çeşitli broşür ve bildiriler yazdı. Bu dönemde yazılarında "Lvov" ismini kullanıyordu. 1898 yılında bu gizli örgüte mensubiyetinden dolayı Çarlık polisi tarafından yakalanarak hapse konuldu. İki yıl tutuklu kaldı.

  Hapis hayatından sonra Sibirya'ya sürgüne yollandı. Sürgünde iken Marksist bir felsefe öğrencisi olan Aleksandra Sokolovskaya ile evlendi. İkilinin Nina Nevelson ve Zinaida Volkova adlarındaki iki kızı bu dönemde dünyaya geldi. "Troçki" takma ismini bu süreçte kullanmaya başladı. Bu ismi Odessa Cezaevi'ndeki bir gardiyandan almıştı. Yaklaşık iki yıl sürgün kaldıktan sonra 1902 yılında Sibirya'dan firar ederek önce Viyana'ya, akabinde Londra'ya gitti. Burada Georgy Plekhanov, Vladimir Lenin, Julius Martov gibi devrimcilerin yer aldığı Iskra dergisinin editör grubuna katıldı ve "Pero" takma adıyla yazılar yazdı. Bir yıl sonra Londra'da toplanan Rus Sosyal Demokrat İşçi Partisi'nin kongresine katıldı. Bu kongrede parti içinde Bolşevikler ve Menşevikler olmak üzere iki hizip oluştu. Bolşevik Lenin'e karşı Troçki Menşevik kanatta yer aldı. Ancak bir yıl sonra Menşeviklerin görüşlerine katılmadığını belirterek Menşeviklerden ayrıldı. 1905 Devrimi'nin yenilgisinden sonra Sibirya'ya sürüldü ama firar etti. Firarın öyküsünü "1905" adlı kitabına yaptığı ek bir bölümde anlatmaktadır. 1917 yılında devrim öncesinde Lenin'in davetiyle Bolşeviklere katıldı. Lenin'in Nisan Tezleri'ni kaleme almasından sonra aralarında teorik bir fark da kalmadığından 1917'de Bolşeviklere katılmıştır.

  1897'de mücadeleye Narodnik (halkçılık hareketi) düşünceleri savunarak atıldı. Sürgün şartlarında okuduğu Marksist klasiklerin etkisiyle bir süre sonra kendisini dönemin devrimci akımı olan 'sosyal demokrat' ilan etti. 4 Mayısıs 1917'de ülkeye döndüğünde geçici hükûmete karşı Bolşevik Parti'ye yakın bir tutum aldı ve Enternasyonalistler ile birlikte hareket etti ve Bolşeviklere dahil oldu. Lenin "son yazıları" dahil olmak üzere iki metninde Troçki için "aramızdaki son Bolşevik olmasına karşın, kabul etmeliyiz ki en yetenekli Bolşevik odur" demiştir.

  Rusya Devrimi (1917)

  Troçki, Rusya'ya döndükten sonra Petrograd Sovyeti Başkanlığına seçildi. Bu sıfatıyla Rus devriminin alt yapısının hazırlanmasında, ayaklanmaların örgütlenmesinde ve yönetiminde etkin ve önemli bir rol üstlendi. Devrimin gerçekleşmesinde ve Rus Çarlığı'nın yıkılmasında büyük pay sahibi oldu. Devrim sonrasında Sovyetler Birliği'nin önemli adamlarından birisi haline geldi. Önce Dışişleri, daha sonra Savaş Bakanlığı'na getirildi. En önemli faaliyeti ise Kızıl Ordu ile ilgili olanıdır. Başkumandan sıfatıyla Kızıl Ordu'nun kurulması görevi kendisine verildikten sonra bunu gerçekleştirdi. Devrim sonrası meydana gelen karışıklıklar ve iç ayaklanmalar boyunca bu orduyu idare etti. Troçki, Komünist Enternasyonal'in kurulmasında da önemli rol oynadı. İlk dört kongrenin programları ve bildirileri kendisi tarafından hazırlandı. Meydana gelen sorunların çözümünde sergilediği farklı tutum ve fikirler sebebiyle, parti çoğunluğuyla ters düştü.

  1918

  I. Dünya Savaşı'nda Rusya'nın yenilgisini onaylayan Brest-Litovsk Antlaşmasını imzalamak için görevlendirilmiştir. Lenin'e göre ilerleyen yıllarda devrimin dünya çapına yayılması kaçınılmaz olduğu için yapılacak barış ve kabul edilen yenilgi de ancak geçici olacaktır. Troçki, Sovyetler Birliği'nin yer altı ve yer üstü kaynaklarını başka devletlere bırakmasını öngördüğü gerekçesiyle bu anlaşMayısı imzalamadan geri döndü. İnşa aşamasında olan Sovyetler Birliği'nin iç sorunlarıyla uğraşırken dışa karşı bu tavizin verilebileceği düşüncesiyle Brest Litovsk Antlaşması, Troçki'nin yerine görevlendirilen Kamenev tarafından imzalandı. Bu antlaşma ile Rusya, 1878 yılında ele geçirdiği Kars, Ardahan ve Iğdır'ı Osmanlı İmparatorluğu'na geri veriyordu.

  Stalin'le mücadelesi ve sürgün

  Lenin'in 1924 yılındaki ölümünden sonra partinin elinde tüm yetkileri toplamaya başlamış olan Stalin ile iktidar mücadelesine girişti. Bu mücadelede giderek güç kaybetti ve teker teker elinde bulunan yetkileri kaybetti. Önce Savaş Komiserliği görevinden alındı. Daha sonra Siyasi Büro ve akabinde Komünist Enternasyonal yürütme kurulu merkez komitesinden alındı. Taraftarlarının Sankt-Peterburg'da sokak gösterilerine kalkışmalarından sonra parti üyeliğinden de atıldı. Böylece iki yıl zarfında tüm yetkileri elinden alındı.

  1927'de yapılan XV. Komünist Kongre'de Parti üyeliğinden atıldı. 31 Ocak 1928'de Kazakistan'da Almatı yakınlarındaki Semyonov-Tiyanşansky bölgesinde sürgün hayatı başladı. Bu sürgün sırasında 9 Haziran 1928'de, 26 yaşındaki Nina adındaki kızını Moskova'da kaybetti. Nina'nın kocası da Troçki'nin sürgününden önce tutuklanmıştı. 18 Ocak 1929 tarihinde Sovyet Ceza Kanunu'nun 58/10 maddesine göre karşı devrimcilik ve yasa dışı Sovyet partisi kurmak suçlamasıyla Sovyetler'den kovuldu. İçişleri Bakanı Şükrü Kaya ve İstanbul Valisi Muhittin Üstündağ'ın aracı olmasıyla Türkiye'ye geldi. İlk olarak Tokatlıyan Oteli'ne yerleştirildi. Daha sonra 1929-1933 yılları arasında İstanbul Büyükada'da yaşamaya başladı. İstanbul Büyükada'da bulunduğu süre içinde, kitaplarını yayımlamasına da izin verildi. Kaldığı yer çok sıkı güvenlik önlemleriyle korundu. Düzenli olarak balığa çıkar, yemek seçmez, sigara içmez, yanında da içilmesine izin vermezdi. Sakin bir hayat sürdü, bu sırada bazı hatıra ve düşüncelerini kaleme aldı ve yayınladı. Bu anlamda İstanbul yılları onun için verimli geçtiği gibi olaylı da oldu. 20 Şubat 1932'de Stalin tarafından Sovyet vatandaşlığından atıldığında İstanbul'daydı. Hatta avcılık yaparak zaman geçirdiği Şile taraflarında bir gece imamlık yapan Hafız Hakkı'nın evinde dahi kaldı.İstanbul'da yazdığı kitapları; Sürekli Devrim, Stalin Grubunun Hatası, Rus Devrimi Tarihi, Çin Devrimi'nin Sorunları, Hayatım ve diğer bazı eserlerdir. 1933 Ocak ayında diğer kızı Zina, Hitler rejiminin altında Berlin’de intihar etmeye zorlandı. Bu olay onun ruh dünyasını sarsmış olmasına karşın, mücadele disiplininden hiç kopmadı. (Daha sonra oğlu Lev Sedov da öldürülecektir.) 17 Temmuz 1933’te aldığı vizeyle İstanbul'dan ayrılarak Fransa'ya giden Troçki burada 2 yıl kaldı ve sınırdışı edildi. Akabinde Norveç'e gittiyse de burada da 2 yıl kaldıktan sonra terk etmek zorunda kaldı. 9 Ocak 1937'de Meksika'ya sığındı ve buraya yerleşti. 

• 1937 - Atatürk'ün Selanik'te doğduğu ev, Selanik Belediyesince sahibinden satın alınarak, Atatürk'ün emrine tahsis edildi.
• 1951 - 17 yaşındaki Süreyya İsfendiyari Bahtiyari, İran Şahı Muhammed Rıza Pehlevi ile Tahran'daki Gülistan Sarayı'nda evlendi.
• 1956 - Karikatürist Turhan Selçuk, Uluslararası "Bordighera Mizah Şenliği"'nde Platin Palmiye Ödülü'nü aldı.
• 1961 - SSCB, Venüs gezegenine Venera 1 uzay aracını gönderdi.
• 1971 - Türk Otomobil Fabrikası A.Ş.'nin (TOFAŞ) Bursa'daki otomobil fabrikası, Cumhurbaşkanı Cevdet Sunay ve Başbakan Süleyman Demirel'in de katıldığı bir törenle açıldı. Fabrika, Fiat lisansıyla "Murat 124" tipi otomobillerin üretimine başladı.
• 1975 - Türkiye Emekçi Partisi, Mihri Belli tarafından kuruldu.
• 1988 - Dr. Ziya Özel'in "zakkumla" kanser tedavisi iddiasının, TRT tarafından "haber" olarak verilmesi yankı uyandırdı.
• 1990 - Hükûmetin açıkladığı tütün fiyatlarını protesto eden üreticiler, Akhisar'da sokağa döküldü, 200 kişi gözaltına alındı.
• 1994 - Tuzla tren istasyonunda çöp kutusuna yerleştirilen saatli bomba patladı: 5'i yedek subay, biri sivil 6 kişi öldü; aralarında sivillerin de bulunduğu 29 kişi yaralandı.
•  

Doğumlar

• 41 - Britannicus, Roma İmparatoru Claudius ve üçüncü karısı Roma İmparatoriçesi Messalina'nın oğlu (ö. 55)
• 1218 - Kujō Yoritsune, Kamakura şogunluğunun dördüncü şogunu (ö. 1256)
• 1536 - Leonardo Donato, Venedik Cumhuriyeti'nin 90'ıncı dükası (ö. 1612)
• 1644 - Jakob Ammann, Anabaptist önder ve Amişliğin kurucusu (ö. ?)
• 1768 - II. Franz, Roma-Cermen İmparatoru (ö. 1835)
• 1814 - Jenny von Westphalen, Karl Marx'ın eşi (ö. 1881)
• 1927 - Niyazi Sayın, Türk neyzen, ebru sanatçısı ve fotoğrafçı (ö. 2025)
• 1936 - Oktay Arayıcı, Türk oyun ve senaryo yazarı (ö. 1985)
• 1941 - Aydın Engin, Türk gazeteci, oyun yazarı, senarist ve politikacı (ö. 2022)
• 1941 - Selçuk Uluergüven, Türk sinema, tiyatro ve dizi oyuncusu (ö. 2014)
• 1946 - Ajda Pekkan, Türk şarkıcı ve sinema oyuncusu
• 1964 - Adnan Aybaba, Türk millî yelkenci ve futbol yorumcusu
• 1977 - Lerzan Mutlu, Türk şarkıcı ve sunucu

Ölümler

• 901 - II. Antonios, 893 ile 12 Şubat 901 tarihleri arası Rum Ortodoks patriği (d.?)
• 1554 - Jane Grey, İngiltere Kraliçesi (d. 1536)
• 1554 - Guilford Dudley, Northumberland Dükü John Dudley'in oğlu (d. 1535)
• 1627 - I. Karl, Lihtenştayn prensi (d. 1569)
• 1713 - Cihandar Şah, Babür İmparatorluğu'nun sekizinci şahı (d. 1661)
• 1759 - I. Muhammed, Hüseyni Hanedanının ve Tunus Beyliğinin üçüncü beyi (d. 1710)
• 1771 - Adolf Frederick, İsveç kralı (d. 1710)
• 1798 - II. Stanisław Ağustos Poniatowski, Polonya'nın son kralı (d. 1732)
• 1899 - Âdile Sultan, Türk Divan edebiyatı şairi (d. 1826)
• 1934 - Cenap Şahabettin, Türk şair, yazar ve doktor (d. 1870)
• 1969 - Vahi Öz, Türk tiyatro ve sinema sanatçısı (Türk sinemasının "Horoz Nuri"si) (d. 1911)
• 1984 - Mahmut Sami Ramazanoğlu, Erenköy Cemaati Lideri (d. 1892)
• 2001 - Nezih Demirkent, Türk gazeteci ve Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Başkanı (d. 1930)
• 2007 - Yavuz Sabuncu, Türk akademisyen ve anayasa hukukçusu (d. 1948)
• 2013 - Tekin Akmansoy, Türk tiyatro ve sinema sanatçısı (d. 1924)
• 2023 - Nilay Aydoğan, Türk basketbolcu (d. 1992)
• 2023 - Suat Türker, Türk futbolcudur (d. 1976)
• Kahramanmaraş'ın Fransız işgalinden kurtuluşu (1920)

Wikipedia.org